Wie ben ik

Ik ben Hilde de Smet, ik ben geboren op 4 Juni 1970.
Oorspronkelijk heb ik een Belgische Nationaliteit, mijn relatie zorgde ervoor ik de keuze maakte om naar Nederland te komen wonen.

13 jaar geleden was ik een heel andere Hilde dan nu.
Bewustzijn heeft me inzichten gegeven die ik nodig had om trauma’s en het verleden te aanvaarden, te verwerken en te transformeren naar een positief leven.
Onze opvoeding, onze wereldse ervaringen, overal komen op allerlei manieren traum’s om de hoek sluipen.

Onze kindertijd heeft veel invloed wie we als volwassene zijn. Als volwassene kan dit ons hele leven achtervolgen tot het moment dat iemand je een zetje heeft.
Persoonlijk mocht ik aan heel veel werken, een persoonlijk coaching traject heeft me geleerd van me hoofd in mijn hart te leven.

In mijn verhalen om te inspireren vertel ik er meer over.
Door mijn verandering heen heb ik kennis opgedaan, die kennis heeft me gebracht waar ik nu sta. 
In mijn veranderingsproces heb ik de ontdekking gedaan dat mijn levensmissie met bewijstzijn te maken had.

Mensen laten groeien op persoonlijk vlak, hun laten tranformeren tot wie ze werkelijk zijn, het beste uit mensen halen. Onthoud goed mensen met een zwaar leven, deze hebben een grote zielsopdracht.
Mijn eigen proces is heel belangrijk omwille ze me brengen tot de healer die ik ben, de cursussen heb me een zetje gegeven om mezelf te ontdekken tot wie ik mag zijn.

Via de cursus Luisterkindwerker en de Akasha Kronieken ben ik erachter gekomen de we verbonden zijn met alles wat leeft, alles is energie, in deze energie kunnen we handelingen doen.
In de universele energie is alles één, wijn zijn allen één. Ik ervaar dat we ons paradijs op aarde kunnen creëren, op de moment dat we dit reqliseren is echt geluk aanwezig

Mijn weg verleden naar heden

Mijn weg van het verleden naar het heden

Ooit 20 jaar geleden was ik een ander persoon. Mijn verleden overheerste me.
Door de rugzak die ik droeg, alles die me in het verleden uit balans had gebracht speelde bij me een grote rol.
Door de onderdrukking in mijn leven zoals pesterijen op school, het verschil waarop mijn moeder handelde met mij tegenover met mijn broer, seksueel misbruik.
Mijn eigen zijn die een rol speelde als kind en volwassenen, zoals angsten, onzekerheid, me overal te veel voelen , de assertiviteit die ontbrak.
Later werd ik toen ik de leeftijd had om een vriendje te leren kennen verscheidene malen afgewezen omdat mijn vader manisch depressief was.
Als jong volwassene werd ik meer geleefd door anderen dan ik zelf leefde.
Wat was mijn rugzak toen zwaar, wat had het me op persoonlijk vlak heel veel ellende gebracht.
Als ik een rapport had gekregen voor persoonlijkheid had het een dikke 0 geweest, als ik me ergens goed voelde was ik wel sociaal, misschien te.
Ik praatte te veel.
Zelfliefde was afwezig. Integendeel ik vond mezelf dom, lelijk, alles wat fout was.
Wat was er dan wel goed aan mezelf.
Tot mijn 13de was er één persoon die me heilig was, dit was mijn grootvader.
Toen hij stierf viel mijn wereldje volledig in elkaar.
Ik was als kind en jong volwassene een heel gevoelige meid, ik kon me heel goed inleven in een ander zijn situatie, mijn doorzettingsvermogen om iets bereiken was zeker aanwezig.
Alles samen zorgde ervoor dat deze heel gevoelige meid op haar 12de naar een bijzonder lager onderwijs school liep.
Ik was een dromer en keek liever buiten naar de vogeltjes, naar de wolken en de zon.
Maar ok later toen ik 14 was knokte ik om me te bewijzen, toen we samen naar de grote school stapten om me in te schrijven , kreeg we het antwoord, dit is een grote stap voor haar , ze gaat dit niet aan kunnen het gewoon beroepsonderwijs.
Ik was een knokker met wel haar issues die een rol speelden , sommige vakken gingen supergoed, andere waren wat uitdagender, ook het feit dat mijn eigen zijn een grote rol speelden in dit alles.
Toch behaalde ik mijn studiegetuigschrift van 6 jaar secundair beroepsonderwijs.
Nadien werkte ik jaren in rusthuizen, om de verzorging van bejaarden op me te nemen.
Daar kwam ik terug tot bloei op vlak van gevoeligheid, soms was het een vervangingscontact dat zorgde er voor dat ik het wantrouwen terug de kop op stak , een sollicitatiebrief schrijven was namelijk een hel samen met het aangekoppelde sollicitatiegesprek.
Dat is een klein stukje van wie ik vroeger was.

Toch was er een ander stukje van mezelf aanwezig , het stukje het contact hebben met andere sferen.
Meestal was dit op het moment als ik slapende was. Op dit moment was ik ook meer vatbaar voor die realiteit.
Toen ik 16 was ,het was in een droom , mijn grootvader kwam me vertellen dat zijn schoonbroer overleden was. Hij zat op zijn knieën aan zijn bed. Zo toonde mijn grootvader me het, het was tijd hij had er lang genoeg gelopen. Dat was zijn verhaal. Eerste moment na ik mijn moeder zag zei ze “weet je wie nu overleden is” , ze noemde de naam van de man. Ik reageerde erop ja pepe heeft het me komen vertellen.
Later toen ik zwanger was van mijn dochter kreeg ik een droom van iemand die zelfmoord pleegde in een leeg huis op een zolderkamer. Ik zag een persoon op een ladder met een koord rond zijn nek . Op één of andere manier ging hij zo erg te bewegen. Het gezicht was onherkenbaar. De week na de geboorte van mijn dochter, kwam mijn man thuis met het verhaal weet je wie hem nu opgehangen heeft . Hij ging is zijn nieuw huis op de zolderkamer. Mijn droom die ik toen had gehad kwam ineens tot leven. Van vrienden hoorde ik dat hij moet afgezien hebben want hij had veel bewegingen gemaakt. Mijn gevoel en gedachten gingen alle kanten uit, ik had dit gedroomd, hoe kon dit. Ik had dit ook altijd voor mezelf gehouden , wie zou me geloven.
Later toen ik aan mezelf werkte en dit verhaal vertelde aan mijn coach kreeg ik het inzicht dat hij me dit wou vertellen. Hij gaf het leven op, de geboorte van mijn dochter was het punt om er een punt achter te zetten om te leven. Zelf was hij ongelukkig.

Mijn eerste stappen waren er van achter naar voor. Ik bedoel toen ik naar een spirituele beurs ging,
legde iemand de kaarten voor me, daar kwam naar voor hoe ongelukkig ik was.
Was ik ongelukkig, wat is gelukkig zijn, kon je dit wel.
Ik was wie ik was, het idee dat dit het normaal was.
Maakte dat ik er weinig stil bij stond.
Toch op dat moment stond ik er wel bij stil.
Een aantal maanden later toen ik bij mijn kapster was, terug in zelfbeklag zat, mijn verhaal deed hoe erg ik het allemaal vond hoe ik me thuis voelde .Die ene keer gaf mijn kapster me een nummer en een naam door.
Ze vond dat die man me zou kunnen helpen.

Ik maakte een afspraak in het geheim, thuis zouden ze dit afkeuren, ik wou dit voor mezelf dus op een of andere manier ging ik.
Die bewuste afspraak was een start naar een beter leven.
Hij vertelde me dat ik veel energie in mijn huwelijk stak, vroeg me of ik daar gelukkig was,
één vraag was me in de hele sessie bij gebleven hoe kan je het veranderen, was er überhaupt verandering mogelijk.
Relatietherapie was toch een fabeltje trouwens er was meer dan mijn relatie, de gehele thuissituatie maakte me ongelukkig.
Dus ik maakte de eerste stap na zoveel jaren om iets voor mezelf te doen , scheiden en een huis zoeken om onbewust misschien mijn leven te veranderen, toen was ik rond mijn 41ste.

Wat ging dit doen op lange termijn.
In ieder geval op deze manier leven was voor me er over, ik zag wel hoe het later verder ging.
Het eerste jaar was heftig. De druppel was toen mijn dochter haar school belde of we eens konden praten. School lopen was te lastig, met haar naar een psychiater gaan was me aangeprezen, zodat ze kon thuis blijven. Toen ik met haar bij de psychiater ging kreeg ik te horen dat ze met zelfdoding in haar hoofd zat. Dit was voor mij de druppel om nog dieper te vallen. Wat moest ik met haar, ik was met studies begonnen voor verpleegkundige. Deze stopte ik en zocht werk.
Gelukkig had ik goeie buren en familie die me op dat moment ondersteunden .
Na een tijdje kreeg ik de hint van familie om contact op te nemen met een organisatie die gratis thuisonderwijs aanbood om zo via de examencommissie een diploma te halen.
Toen de vrouw die op dat moment de organisatie vertegenwoordigde de persoon kwam voorstellen, die les ging geven aan mijn dochter
Sprak ze me toe ik kan jouw ook helpen.
Feit dat het mijn interesse had aangewakkerd nam ik contact met haar op , met wat kon ze me helpen dacht ik.
Dit leidde bij me tot de grote verandering.

Tijdens de eerste afspraak bij de vrouw was de eerste vraag vertel eens wat speelt er allemaal bij jouw. Toen ik mijn verhaal gedaan had, kreeg ik het antwoord dat ik in een slachtofferrol zat.
A ja dacht ik in een slachtofferrol , ik kon me er een stuk wel in vinden, alhoewel mijn eerste idee was ik heb daar toch niks om gevraagd.
Ik mocht er een grote noemer op kleven, dit werd dan onderdrukker.
Op een bepaald moment kwam er naar voor dat ik hier was om karma op te lossen en levenslessen te leren, ik ben er als mens om bepaalde ervaringen op te doen.
Mijn grote kracht om zelf aan mijn eigen verandering te werken kwam er toen ik hoorde dat de onderdrukking iets was waar ik voor mijn geboorte voor gekozen had, feit dat dit tot uiting kwam in een oefening rond regressie , ik mezelf anderen in een ander gedaante zag anderen onderdrukken door hun hutjes te verbranden.
Ik had alles zo ervaren en ik onderhield alles hoe het was door er op deze negatieve manier verder mee om te gaan.
Ik kan veranderen en hier stopt het dacht ik toen, stap voor stap leerde ik dat er iets is als de wet van de aantrekkingskracht, als ik daar naar terug keek besefte ik als ik de jongens ontliep die me uitlachten , het dorp rond reed om deze te ontlopen, ze daar dan toch aanwezig waren.
Ik dit zelf aangetrokken had want ik was bang van ze en ze zouden daar niet zijn naar mijn gedachten.
Hoe meer ik aan mezelf werk hoe krachtiger ik word. Wat is aan jezelf werken.
Dit was voor mijn heel veel , werken aan mijn assertiviteit mijn grenzen durven trekken naar anderen, vertrouwen opbouwen, van mezelf houden.
Door alles wat er geweest was had ik zo weinig vertrouwen dat ik op belangrijke momenten gewoon verstijfde om iets te kunnen doen.
Ik leerde van mezelf houden daarbij gebruikte ik de spiegel, ik sprak mezelf voor de spiegel aan dat ik mooi was, nu is alles al zo gevorderd dat ik mezelf accepteer en van mezelf houd zoals ik ben.
Ik ben me bewust dat ieder mens chakras heeft , energiepunten in ons lichaam, deze hoeven te draaien om vlot te functioneren.
Deze chakra’s worden besmeurd door onze gevoelens, gebeurtenissen, ons eigen doen.
Een volledig jaar heb ik gemediteerd op mijn eerste chakra. Deze chakra staat voor vertrouwen, het werd aangetast door alles wat er gebeurt was en invloed van mijn eigen karakter, en vorige levens.
Ik ontdekte in de cursus van hoofd naar hart dat mijn uitdagingen met mijn maag waar de dokter van sprak dat de maagremmer voor mijn volledige leven was, dat ik deze toestand kon veranderen, door alles wat in mijn leven gebeurt was een plaats te geven, te mediteren, oefeningen te doen om mezelf te helpen zoals jin tjin juytsu , jassentechniek, eft. Deze hadden samen met mijn eigen gedachten, mijn eigen handelen, mijn voeding, meditatie heel veel invloed op mijn lichaam. Alles wat ik hier bespreek, het heeft allemaal te maken met zelfliefde.
Mijn depressie werkte ik weg door naar mijn lichaam te luisteren, beurt voor beurt zuiver ik mijn chakra’s. Ik zorg goed voor mezelf , ik volg zo veel mogelijk mijn hart.
Stuk voor stuk komen er nieuwe leuke gebeurtenissen op mijn pad die me uitdagen om te werken aan mezelf, zolang iets herhaalt heb ik te weinig geleerd. Het is een proevertje.
Ik heb nu energie geactiveerd die ik in mijn stoutste dromen toen ik 20 was onbewust van was.
Ik ga er dieper op in tijdens het schrijven van mijn boek.